شيراز كه همراه رقم پادشاه فرستاده شده بود تا به هلنديان دستور دهد نايب الحكومهء افغانى گمبرون را يارى دهند . سومين سند نامه‌اى بود كه عوض خان حاكم لار در معرفى حاجى جهان نوشته و به هلنديان خبر داده بود كه به سبب اقدامات دشمنان دين و دولت مدتى آمدنش به تأخير افتاده و در لار مانده است . شيخ راشد نيز اسناد فوق را همراه با نامه‌اى توسط يكى از بانيان‌ها به محل نمايندگى آنان در گمبرون فرستاده بود . در اين نامه شيخ راشد به اتلام نوشته بود كه : « چون حاجى جهان « 7 » با شمار زيادى از نوكران و اسبان خودش به اينجا آمده و از اينرو متحمل هزينهء گزافى شده است اگر به او انعامى داده شود بسيار سپاسگزار خواهد گشت و به نظر من دادن انعام بر حيثيت و آبروى شركت هلند خواهد افزود » . اتلام و منشى شوراى شركت هلند در گمبرون با دادن انعامى به حاجى جهان موافق بودند اما اعضاى ديگر شورا با پيشنهاد آن دو مخالفت نمودند . از اينرو اتلام سه پاسخنامه در پاكت‌هاى مهر و موم شده براى افغانان توسط همان بانيان كه اسناد و نامه را آورده بود ، فرستاده و به اين بانيان 170 محمودى يا 5 : 72 فلورين هلندى پايمزد داد . اما انگليسيان به او ده تومان يا 425 فلورين هلند اجرت دادند . اتلام در طى پاسخنامه - هايش به شاه اشرف نوشت . « رقم پادشاه را دريافت كرده سرافراز گرديدم » . به امير خان نوشت : « مطمئن باشيد نايب الحكومهء افغانى گمبرون را يارى خواهيم داد . » و از دريافت نامهء عوض‌خان سپاسگزارى كرد و از شيخ راشد خواست كه اين سه نامهء مهر و موم شده را به حاجى جهان بدهد . در 22 فوريه 1726 پاسخ شيخ راشد به دست اتلام رسيد بدين مضمون : « تعجب مىكنم كه چرا انعامى براى حاجى جهان نفرستاده‌ايد او از اين بابت بسيار رنجيده است زيرا كه حتى يك صدم محمودى ( برابر يك دينار ) هم دريافت نداشته و

--> ( 7 ) - شاه سيد احمدخان ، شيخ راشد را عنوان وكيل ميرزا زاهد على لارى و شخص اخير را عنوان جانشين داده بود . چون حاجى جهان در 4 ژانويه 1726 به باسعيدو رسيد معلوم مىشود كه مىبايست تسخير مجدد لار در دسامبر 1725 صورت پذيرفته باشد .